18.01.2007 เขียนที่เชียงใหม่

final score เกิดขึ้นที่เชียงใหม่ นั่นคือตอนที่เรามาคุยกับพี่เก้งเป็นครั้งแรก เกือบสองปีแล้ว เราก็มาเชียงใหม่อีกครั้งกับหนังที่พร้อมฉาย ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา campus tour เป็นช่วงเวลาที่ตื่นเต้นมาก รวมทั้งที่มอชอด้วย พอดับไฟแล้ว เราโคตรลุ้นเลย เพราะไม่สามารถคาดเดาได้ว่า คนดูในแต่ละที่จะมีความรู้สึกกับหนังยังไง ถ้าสมมติฐาน คือ รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ โดยรวม หนังมันก็ทำหน้าที่ได้ไม่ขาดตกบกพร่องแต่อย่างใด แต่ถ้ามันจะให้เกินกว่านั้น เราก็ถือว่าเป็นผลบุญของคนทำ

การมาเชียงใหม่ครั้งนี้ คงไม่มีใครตื่นเต้นไปกว่าพี่บอล เก๋า..เก๋า และน้องหมู ตากล้องของเราที่ร่วมเดินทางมาด้วย เพราะที่นี่ พี่บอลมีแฟนคลับเพียบ

"ไปไหนกันดี" น้องหมูรำพึง หลังจากรถตู้ขับพาทีมงานออกจากสนามบิน

"ผมอยากไปสวนสัตว์ ไปเยี่ยมช่วง ช่วง"

"แหม..ทำเป็นรักสัตว์"

"แหม.. พี่ก็..." น้องหมูเงียบไป แล้วหันไปคุยต่อกับพี่บอล

สองคนนี้วางแผนจะไปเที่ยวมากมายหลายที่ในคืนนั้น แต่ก็ไม่วายทิ้งทวนว่าอยากจะไปทำบุญด้วยในวันรุ่งขึ้น

หลายคนอาจจะไม่รู้ว่าทีม final score นั้น ผ่านพ้นวันคืนที่เหน็ดเหนื่อย ท้อถอยมาด้วยการเข้าวัด ชอบทำบุญกันอย่างสม่ำเสมอจริงๆ พูดถึงเรื่องนี้ก็ทำให้คิดถึงลูกปัด แม่ยก ผู้จัดการกองถ่ายของพวกเราที่เป็นหัวโจกในการทำบุญ ตักบาตร สังฆทาน บริจาคของ และงานบุญอื่นๆอีกมากมาย ถ้าไม่มีลูกปัด พวกเราคงแย่ โอ๊ย..คิดถึงลูกปัด